1. پروردگارا! همانا من خود را خالص براي طاعتت کردم و از همه خلق به سوي تو بريدم،
2. و با تمام وجود روي به تو آوردم،
3. و روي از هر کس که محتاج عطاي توست برگردانيدم،
4. و حاجتم را از کسي که از فضل و احسان تو بي نياز نيست برگردانيدم و طلب نکردم.
5. چون ديدم که طلب حاجت کردن مخلوق محتاج از مخلوقي مثل خود، از سفاهت انديشه و ضلالت عقل اوست.
6. اي خداي من! چه بسيار مردمي را ديدم که از درگاه غير تو عزت و حاجت طلبيدند و در عوض ذلت و محرومي يافتند و از غير تو ثروت و ملک خواستند و فقير شدند، و رفعت و بلندي طلب کردند و پست و ذليل شدند.
7. لذا انسان هوشمند به واسطه مشاهده ي امثال اين مردم، درست دريافت و از حال آنان به پند و عبرت موفق شد و اختيار و انتخابش، او را به راه رشد و صلاح هدايت کرد.
8. پس اي مولاي من! تنها تويي مرجع درخواست من نه هيچ درخواست شده ي ديگر و تنها تويي برآورنده ي حاجت من نه کس ديگر که به سويش طلب حاجت برند.
9. و تويي مخصوص به دعا و درخواست من پيش از آنکه کسي را بخوانم؛ و احدي را در اميدواريم به حضرتت با تو شريک ندانم؛ و در دعايم کسي را با تو همراه و همرديف نمي گردانم و ندايم فقط به سوي توست.
10. مخصوص توست اي خداي من! وحدانيت و يگانگي عدد، ملک و قدرت بي حد و نهايت، فضل و شرافت نيرو و قوت، مقام بلند و درجات رفيعه وجود.
11. و کليه موجودات، غير تو در زندگي خود عاجز و مورد ترحمند و بر انجام امور خويش مغلوب، و در شان و نيازمندي هاي خود مقهور، داراي تحول و اختلاف حالات، و محکوم به انتقال و تغيير صفاتند.
12. پس تو برتر و متعالي تر از آني که همانند و همتايي داشته باشي، و بزرگ تر و برتر از آني که مثل و مانندي براي تو باشد؛ پس پاک و منزهي و هيچ خدايي جز ذات يکتاي تو نيست.
صحيفه سجاديه
1- اي گشايش دهنده ناراحتي و نگراني! و برطرف کننده غم و اندوه! اي بخشنده در دنيا و آخرت و مهربان در هر دو! بر محمد و آل محمد درود فرست و ناراحتي و نگرانيم را گشايش بخش و غم و حزنم را برطرف ساز.
2- اي ذات يگانه! اي يکتا! اي غني بالذات و غنا بخشنده خلق! اي آن که او را فرزندي نيست و خود فررزند کسي نيست و هيچ کس مانند او نمي باشد! مرا محفوظ دار و پاک و منزه گردان و هر بليه گرفتاري را از من برطرف فرما.
3- بار خدايا! من از حضرتت به مانند آن کس مسئلت مي کنم که فقر و فاقه اش شديد، و نيرو و قدرتش ضعيف، و گناهانش بسيار گشته؛ به مانند آن کس که براي فقر و درماندگيش فرياد رسي، و بر ضعف و ناتوانيش قوت بخشي، و بر گناهش آمرزنده اي جز تو ندارد. اي صاحب شان و جلال و بزرگواري! از تو درخواست ميکنم که مرا به عملي واداري که هر کس آن عمل را بجاي آرد محبوب تو گردد؛ و مرا يقين حيقيقي عطا کني که هر کس به آن درجه از يقين رسد، در اجراي فرمانت به واسطه آن نور يقين، سود و بهره کامل برد.
4- پروردگارا! بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا بر صدق و راستي قبض روح فرما و از نيازهاي دنياي فاني بي نيازم ساز و به آنچه نزد توست مرا راغب و مايل گردان تا به لقا و ديدار تو مشتاق باشم و مقام توکل حقيقي بر حضرتت را به من عطا فرما.
5- از تو درخواست مي کنم خير آنچه را که در نامه عملم ثبت شده و به تو پناه مي برم از شر آنچه در نامه عملم رقم خورده؛ از تو مي خواهم که مقام خوف و خداترسي عابدانت، و عبادت اهل خضوع و خشوع به درگاه حضرتت، و مقام يقين آنان که توکل و اعتمادشان کاملا به تو است، و توکل تام مومنان بر حضرتت را به من عطا فرمايي.
6- بار خدايا! شوق و رغبت مرا در سئوال و خواسته ام به مانند شوق و رغبت اوليا و دوستانت در خواست هايشان، و خوف و خداترسيم را به مانند خداترسي دوستان خود قرار بده. و مرا در طريق رضا و خشنودي خود به عملي مشغول بدار که با انجام آن عمل، هيچ امري از دين تو را، به واسطه ترس از مخلوقت ترک نکنم.
7- پروردگارا! اين است حاجت من، شوق و رغبتم را در آن بزرگ گردان و غلبه و پيروزيم را در آن آشکار کن و در آن، حجت و دليلم را به من تعليم فرما و در انجام آن، بدنم را صحت و عافيت بخش.
8- اي خدا! اگر کسي شب را صبح کند و اعتمادش، يا رجا و اميدواريش به غير توست، من شب را صبح مي کنم در حالي که وثوق و اعتمادم، و رجا و اميدم در کليه امور تنها به حضرت توست؛ تو هم در کليه امور به بهترين عاقبت و حسن خاتمت حکم فرما و مرا از فتنه هاي گمراه کننده نجات بخش؛ به حق رحمتت اي مهربان ترين مهربانان عالم!
9- درود و رحمت ايزد بر سيد ما محمد که رسول برگزيده خداست و بر آل پاک او باد. (صحيفه سجاديه)
1) اي خدا ! اي کفايت کننده امور فرد ضعيف!و حافظ و نگهبان بندگان از امر خطرناک و مخوف!خطاهاي من،مرا تنها نموده و يار و همراهي با من نيست و من از تحمل قهر و غضب و ناتوانم و کسي نيست که مرا ياري کند و به ترس و خطر روز لقاء تو نزديک شده ام پس کسي نيست که ترس و هراس مرا بر طرف کند.
2) و کيست که مرا از تو ايمن بخشد در صورتي که تو مرا ترسان ساخته اي؟و کيست که مرا ياري کند در صورتي که تو مرا تنها و بي ياور گردانيده اي؟و کيست که مرا نيرو بخشد در حالي که تو مرا ناتوان کرده اي؟
3) اي خداي من !پرورده را کسي جز پروردگار پناه نمي دهد؛و جز خداي غالب،کسي بندگان مغلوب را ايمني نمي بخشد؛و کسي جز جوينده و طالب،مطلوب را ياري نمي رساند.
4) در صورتي که اي خداي من !جميع علل و اسباب اينها به دست قدرت توست؛و مفر ملجا و پناه همه بندگان درگاه توست؛پس درود فرست بر محمد و آل پاکش و من گريخته را پناه ده و حاجت و مطلبم را برآورده ساز.
5) اي خدا!اگر روي کرم و بزرگواريت را از من بگرداني يا مرا از فضل عظيم خود منع کني يا از رزق خود محرومم سازي يا وسيله و رابطه خود را از من قطع کني،ديگر هيچ راهي به اميد آرزوي خود غير از تو نخواهم يافت و هرگز نتوانم با کمک ديگري جز تو بر آنچه که نزد توست نائل گردم؛بنده توام و در قبضه ي قدرت تو،پيشاني من به دست توست؛
6) با وجود امر نافذ تو،مرا امر و اراده اي نخواهد بود؛حکم و فرمان تو بر من جاري و نافذ است و قضا و قدرت در حق من عدل است و مرا قدرتي نيست تا آنکه سر از حکم و سلطنتت بپيچم و هرگز نمي توانم از حدود قدرتت تجاوز کنم و فراتر روم؛و خود را به آنچه ميل و اراده توست مايل نتوانم ساخت و به رضا و خشنودي تو نخواهم رسيد و به آنچه نزدتوست نايل نتوانم شد مگربه طاعت و بندگي تو و به فضل و رحمت نامنتهاي تو.
7) اي خداي من !روز را شب و شب را روز کردم در حالي که بنده ي حقير ذليل تو هستم و مالک هيچ نفع و ضرري بر خود نيستم مگر به خواست تو؛و بر عجز خود بر اين مطلب گواهي مي دهم و اعتراف ميکنم به ضعف و ناتواني،و مضطري و بيچارگي خويش؛پس تو آنچه را که به من وعده دادي وفا کن و نعمت هايي که به من عطا فرمودي تمام و کمال گردان که اي خدا !من بنده ي مسکين بيچاره،ناتوان بد حال،خوار حقير،ضعيف فقير توام که ترسان و هراسان به درگاه تو پناه آورده ام.
8) پروردگارا !درود فرست بر محمد و آل پاکش و در آنچه مرا عطا فرمودي ذکرت را هرگز از لوح خاطرم محو مگردان؛و از احسانهايت که مرا به آن امتهان کردي دلم را غافل مدار و از اجابت دعايم هر چند به طول انجامد مايوسم مگردان چه در حال خوشي و چه ناخوشي روزگار،و حال سختي و يا آساني عالم،حال سلامت و يا ابتلا،حال رنج و يا تنعم،حال وسعت يا مضيقه،حال فقر يا غني.
9) پروردگارا !درود فرست بر محمد و آل پاکش در همه ي حالاتم،ثنا و ستايش و حمدم را مخصوص و خالص براي حضرتت گردان تا آنجا که هرگز به نعمتهايي که در دنيا به من عطا کرده اي شاد و فرحناک نباشم و از آنچه محرومم کرده اي ناشاد و محزون نگردم و قلبم را به خدا ترسي و تقواي خود آگاه ساز و بدنم را به عملي که مقبول درگاه توست به کار آور و نفسم را از هر کار که براي من پيش آيد به طاعتت مشغول دار تا انجا که هرگز چيزي را که خشم و غضب تو در اوست،دوست ندارم و آنچه رضا و خشنودي تو در اوست ناپسندم نباشد.
10) پروردگارا !درود فرست بر محمد و آل پاکش و دلم را از هر چيز،جز محبت خودت فارق ساز و آن را مدام به ذکر خود مشغول دار و به خوف و خشيت و ترس از جلالت،و به آن رتبه رفيع بخش و به سبب رقبت و عشق به سوي خودت توانايش گردان و به طاعتت متمايل ساز و آن را در بهترين راه به سوي خود سير و سلوک ده و با شوق و رقبت در همه دوران عمر براي آنچه نزد توست ذليل و خاضع گردان.
11) و در دنيا تقوا و خدا ترسي را زاد و توشه ي من براي سفر آخرت قرار ده و رحلتم را از دنيا به سوي رحمت خود مقرر فرما و در رضاي خويش داخل و در جنت خود منزل عطا فرما و مرا بر تمامي اعمالي که مورد رضا و خوشنودي توست قوت و توانايي بخش و فرار و گريز گاهم را به سوي حضرتت قرار ده و ميل و اشتياقم را به آنچه نزد توست منحصر ساز و دل مرا هميشه متنفر و ترسناک از اشرار خلقت بگردان و به من انس با خود و دوستان و اهل طاعت خود عطا فرما.
12)و هرگز مرا زير بار منت مردم نابکار فاجر و کافر قرار مده و لطفي از آنان بر من مقرر مدار و به آنان محتاج و نيازمندم نگردان بلکه تمام آرام دل و انس روحم و استغنا و بي نيازيم و کفايت امورم همه را به عنايت خود و به دست خوبان خلق خود منحصر گردان.
13) پروردگارا !درود فرست بر محمد و ال پاکش و مرا قرين و همنشين با آن بزرگواران و يار و ياور آنان قرار ده و بر من منت گزار و مرا از مشتاقان حضرتت قرار ده و به عملي که تو دوست داري و از آن خشنودئ باشي موفقم بدار که تو بر هر کاري قادري و انجام آن براي تو بسي سهل وآسان است. (صحيفه سجاديه)
1)اي خدا ! اي آن که در حوائج خلق،منتهاي هر مطلوب و آرزويي !
2)و اي خدايي که رسيدن و نيل به هر مطلب و مقصود نزد اوست !
3)اي خدايي که نعمت هايش را به بها نتوان خريد !
4)و اي خدايي که عطاهايش را به منت گزاردن تيره نمي کند !
5)و اي خدايي که با او بي نياز توان شد و از او بي نياز نتوان شد !
6)و اي خدايي که همه بندگان راغب و مشتاق تواند و روي از تو به غير نتوانند کرد !
7)اي آن که از درخواست ها،گنج هاي او نابود نشود !
8)اي خدايي که هيچ سبب و علتي،حکمت کاملش را تغيير ندهد !
9)و اي خدايي که حوائج نيازمندان از او قطع نشود !
10)و اي خدايي که دعاي همه اهل عالم او را ملول نکند !
11)تويي که خود را به وصف غنا و بي نيازي از خلق توصيف کردي و استغنا و بي نيازي از آنان حقيقتامخصوص توست؛
12)و خلق را به فقر و حاجت نسبت دادي و حقيقتا خلق،نيازمند به ذات تواند.
13)پس هر کس بستن رخنه نيازمندي خود را از نزد تو خداي غني الذات طلبيد و بر طرف شدن فقر و نياز خود را از درگاه آن ذات بي نياز درخواست کرد،به درستي حاجتش را از جايگاه حقيقي اش طلبيده و به آنجا که حاجت برند روي آورده است .
14)و هر کس براي حاجتش به احدي از مخلوقات روي آورد يا جز تو ديگري را سبب نجاح و فيروزي خود قرار دهد، البته خويش را در معرض محرومي و هدف نوميدي ساخته و از احسان تو مستحق حرمانست .
15)پروردگارا ! مرا به درگاه تو حاجتي است که من خود بر انجام آن حاجت ناتوان و قاصرم و چاره اي بر آن نتوانم جست و نفس اماره من،مرا ترغيب و تشويق مي کند که آن حاجت را به درگاه مخلوقي که حاجت هايش را نزد تو مي آورد و درخواسته هايش از تو بي نياز نيست،ببرم؛و اين عمل از لغزشهاي خطاکاران و از کردار بد گناه کاران است؛
16)اما چون لطف و کرمت متذکرم ساخت از غفلت خود به هوش آمدم و به سبب توفيق تو،از لغزشم بر خاستم و به درگاه تو رو آوردم و با راهنمايي و تائيد تو از خطايم بازگشتم.
17)و گفتم:پاک و منزه است پروردگار من ! چگونه محتاجي درخواست حاجتش را از محتاجي ديگر مي کند؟و گدايي برهنه چگونه از گدايي عريان مانند خود طلب حاجت مي کند؟
18)پس اي خداي من ! مشتاقانه براي رفع حاجتم به درگاه تو آمدم و با اعتماد کامل به تو،اميد به تو بستم؛
19)و دانستم که درخواست حاجات بسيار من،نزد توانگري تو ناچيز و اندک است و بزرگ ترين هبه و عطايي که من از تو مي طلبم در مقابل رحمت واسعه تو حقير و ناقابل است؛و گنج کرم تو از درخواست هيچ کس کم نگردد؛و دست عطا و جودت از هر دست بالاتر است.
20)پروردگارا ! پس بر محمد و آل پاکش درود فرست و به فضل و احسان خود بار بر دوشم بنه،نه به عدلت و بر مبناي استحقاق من.اي خدا ! من اول کس نيستم که به درگاه کرمت به قدم شوق و رغبت آمده و تو از فضل به او عطا کردي در صورتي که او مستحق محروميت بود؛و من اول سائلي نيستم که از تو درخواست کرد و تو در حقش فضل وکرم نمودي در صورتي که او مستوجب حرمان بود.
21)پروردگارا ! بر محمد و آل پاکش درود فرست و دعاي مرا اجابت فرما و به نداي من توجه فرما و به تضرع و زاريم ترحم کن و صداي دعاي مرا بشنو !
22)و اميدم را از فضل و کرمت نا اميد مگردان و توسل و رابطه مرا از عنايتت قطع مکن و در اين حاجت و ساير حاجت هايم،به غير خود متوجه مساز.
23)و مرا از درگاه رحمتت با بر آوردن خواسته ام،و روا کردن حاجتم و نيل به مقاصدم،منصور و موفق بدار پيش از آنکه ازين مکان باز گردم با آسان کردن مشکلاتم و حسن تقديرت در جميع امورم .
24)و بر محمد و آل پاکش درود فرست؛درود و رحمتي دايم و روز افزون که هرگز انقطاع نپذيرد و طول مدتش به انتهانرسد و اين دعا را يار و ياور من قرار ده و وسيله برآمدن حاجتم بگردان که همانا تو،گشاده دست و بزرگواري؛
25)و از حاجت هاي من اي خدا .....!
26)اي خدا ! فضل تو، مرا مانوس مي سازد و احسانت مرا رهبري مي کند پس از تو درخواست مي کنم به حق خودت و به مقام محمد و آلش که درود و رحمت هايت بر آنان باد که مرا نا اميد از درگاه خود باز مگردان ! (صحيفه سجاديه)
1)اي خدايي که گره ناگواري هاي عالم به دست او گشايش مي يابد ! اي خدايي که سختي هاي جهان به وسيله او آسان مي گرد ! اي آن که برون شدن از غم و اندوه به حقيقت شادي و خرمي از او درخواست مي شود !
2)مشکلات عالم پيش قدرتت رام گردند و اسباب وجود هر چيز به لطف و کرمت،نظام يافته است؛قضا به قدرت تو جاري و هر چيزعالم به اراده ي تو امضا مي گردد؛
3)پس هر چه بخواهي به مجرد خواستت،پيش از فرمانت اطاعت کند؛و هر چه بخواهي به صرف اراده،بدون آنکه نهي کني باز ايستد.
4)خلق تو را در مهمات عالم مي خوانند،و به درگاه تو در پريشاني ها تضرع و زاري مي کنند،هيچ رنج و پريشاني دفع نشود مگر آنکه تو مندفع گرداني و هيچ گرفتاري برطرف نشود مگر آنکه تو برطرف سازي.
5)و اي خدا ! گران حوادثي به من رسيده که مرا در هم شکسته و پريشان حال نموده و مشکلاتي بر من وارد شده که تحملش مرا درمانده ساخته؛
6)و به قدرت تو آن امور بر من وارد آمده و به اقتدار تو به سوي من متوجه شده است.
7)پس غمي که تو آوردي کسي ديگر نتواند برد و مشکلي که تو فرستي غير تو نتواند زايل کند؛دري که تو بربندي ديگري نتواند گشود و اگر بگشايي نتواند بست؛آنچه را تو مشکل کني،کسي آسان نتواند ساخت،و آن کس را که تو خوار سازي،کسي ياري نتواند کرد.
8)پس درود فرست اي خدا ! بر محمد و آلش و بر من به فضل و احسان،در وسعت و آسايش بگشا؛و به قدرتت،لشکر هم و غم را در قلبم در هم شکن و به من در آنچه شکايت از آن دارم حسن ظن و خوش بيني عطا فرما و شيريني اجابت را در آنچه درخواست مي کنم به من بچشان و از جانب خود به من رحمت و گشايش و خوش گواري عنايت فرما و براي من از لطف خود از هر مشکلي راه خروج سريعي الهام فرما؛
9)و مرا از کار رعايت وظايف بندگيت و بجاي آوردن سنن و احکامت به هيچ مشغول مگردان.
10)از حوادثي که به من رسيده اي پروردگار! سينه ام تنگ و دلم پر از هم و غم گرديده و تو بر دفع آنچه بدان مبتلا و به آن گرفتارم توانايي،پس تو آن ( غم و دلتنگيم را ) به کرمت زايل گردان،هر چند من مستوجب اين لطف تو نباشم؛
اي صاحب عرش بزرگ ! (صحيفه سجاديه )
